กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินรั่วย่อมเข้าใจดี แม้ปากจะบ่นรังเกียจลู่เสียนฉือ ทว่าเธอก็เฝ้ารอคอยโลกที่มีเพียงสองคนเช่นกัน
“ค่ะ งั้นต้องลำบากคุณยายกับน้าหว่านแล้ว”
“เด็ก ๆ ต้องว่านอนสอนง่ายกันนะ!”
หลินรั่วกำชับไว้ ไม่สนใจว่าพวกเขาจะฟังรู้เรื่องหรือไม่ อย่างไรเธอก็ได้บอกไปแล้ว
พอพูดจบก็ไม่ได้อาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย ลากลู่เสียนฉือขึ้นชั้นบนไปเหมือนเช่นเคย
ที่จริงลู่เสียนฉืออยากคุยกับเจ้าตัวเล็กทั้งสามบ้าง เฮ้อ ภรรยาไม่ได้เป็นของเขาเพียงคนเดียว ส่วนเด็ก ๆ นั่นยิ่งแตะต้องไม่ได้เลย
เขามักรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนแค่หุ่นยนต์เครื่องมือตัวหนึ่ง
ยังดีที่คืนนี้ลู่เสียนฉือรู้จักยับยั้งชั่งใจ หลินรั่วจึงถือว่าได้นอนหลับสบาย
หลับรวดเดียวจนถึงเช้า ทั้งยังตื่นแต่เช้าตรู่มาทำอาหารเช้า