กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุดตอนที่หลินรั่วพาลู่เสียนฉือกลับขึ้นชั้นสอง เขาก็ถึงกับอึ้งไปเลย!
ความสุขมาเยือนกะทันหันไปหน่อย ภรรยาสามารถนอนกับเขาตามลำพังได้แล้วหรือ?
คำนวณเวลาดูก็เกือบสี่ห้าเดือนแล้ว ในที่สุดภรรยาก็ได้เป็นของเขาคนเดียวเสียที
รู้อย่างนี้ ตอนนั้นก็ไม่ควรมีเด็กเร็วขนาดนั้นเลย
เพียงแต่การกระทำไวกว่าความคิด วินาทีที่ประตูปิดลง ลู่เสียนฉือก็โถมตัวกดอีกฝ่ายลงบนเตียงทันที
“ภรรยา ไปมิติกัน!”
ตอนนี้เป็นกลางคืนไม่ใช่กลางวันแล้ว เขาคงไม่ต้องควบคุมตัวเองแล้วใช่ไหม!
แถมเด็ก ๆ ก็ไม่ได้อยู่ข้างกาย โอกาสเช่นนี้หายากยิ่งนัก อีกทั้งไม่ต้องกังวลเรื่องคัดน้ำนมอะไรกันนั่นด้วย มีเขาอยู่ทั้งคนนี่นา
“คุณ…”
“ภรรยา~”