เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เสียนฉือขมวดคิ้วขึ้นมาทันที
“ภรรยา ที่บ้านคุณปู่มีป้าหวังอยู่ เธอไม่ต้องทำกับข้าวหรอก”
“แต่ถ้าเธออยากไปพัก พวกเราก็ไปกัน คุณปู่คุณย่าเก็บกวาดห้องไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว พักห้องเดิมของฉัน ได้ไหม”
ห้องเพียงห้องเดียวในเรือนเก่าตระกูลลู่ที่ยังคงเก็บรักษาไว้ตลอดก็คือห้องของลู่เสียนฉือ แม้แต่พ่อแม่ของเขายังไม่มีเลย
อีกทั้งในตระกูลลู่ สองผู้เฒ่าก็ไม่เคยปิดบังความลำเอียงรักใคร่ที่มีต่อลู่เสียนฉือเลย
“ได้สิ มีอะไรกันไม่ได้กันล่ะ ฉันจะได้นอนเตียงที่นายเคยนอนพอดีเลย!”
หลินรั่วเอ่ยหยอกเย้า
“ได้ งั้นฉันเก็บของใช้ประจำวันสักหน่อย ภรรยา เธอหาเสื้อผ้าที่เธอจะใส่สักสองชุดนะ ฉันจะใส่ไว้ในช่องเก็บของ”
แม้จะรู้ว่าภรรยามีมิติ แต่ของพรรค์นี้ที่ใครต่อใครต่างมองเห็นได้ ถือไว้ให้เห็นต่อหน้าแจ้ง ๆ จะดีกว่า
“อื้อ ๆ ฉันรู้แล้ว!”