กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น หลินรั่วตื่นขึ้นมาในสถานที่แปลกตา ตอนแรกตกใจเล็กน้อย จากนั้นพอมองคนที่อยู่ข้างกาย เธอก็กอดเขาไว้แน่น
“ตื่นแล้วเหรอ”
ลู่เสียนฉือตื่นนานแล้ว จึงไม่พลาดแววตาของหลินรั่วที่เริ่มจากสับสน ลนลาน จนกระทั่งผ่อนคลายลงในที่สุด
“อืม หลับจนเบลอไปหมด ไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหน โชคดีที่คุณไม่ได้ลุกไปก่อน”
หลินรั่วจูบคางของลู่เสียนฉือเบา ๆ พลางเอ่ยเสียงออดอ้อน
ลมหายใจของลู่เสียนฉือชะงักไป พยายามสะกดกลั้นอารมณ์พลุ่งพล่านที่พร้อมจะปะทุออกมาทุกเมื่อ
“กินข้าวกันเถอะ!”
เขาทำได้เพียงเร่งให้เธอลุกขึ้นจากเตียง
“ได้สิ!”
“มื้อเช้าพวกเราออกไปกินข้างนอกได้ไหม”