ตอนที่ 106 เป็นเพื่อนบ้านกับบ้านพวกเขามันทรมานใจนิดหน่อยนะ!

เวลาช่วงเช้าผ่านไปในพริบตา หลินรั่วเขียนบันทึกเตือนความจำเรื่องงานให้ตัวเองเต็มแผ่น

พอก้มมองนาฬิกาข้อมือ ก็ถึงเวลากินอาหารกลางวันแล้ว

หลินรั่วหยิบช่องเก็บของขึ้นมาเตรียมจะไปรอที่ประตูใหญ่เพื่อพบลู่เสียนฉือ

แต่เวลาเลิกงานของเธอกับลู่เสียนฉือตรงกันพอดี ดังนั้นกว่าเขาจะมาถึงยังต้องใช้เวลาอีกสองสามนาที เธอเก็บของตรงนี้ชักช้าอยู่อีกนิดหน่อย ทั้งสองคนก็อาจจะไปถึงประตูใหญ่พร้อมกันจริง ๆ

“เสี่ยวหลิน เธอเตรียมตัวจะกลับบ้านหรือ”

ขณะที่หลินรั่วเดินออกมา แพทย์เหอก็เพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานพอดี

“ใช่แล้ว แพทย์เหอ บ้านฉันอยู่ใกล้แถวนี้ ทางนี้ไม่มีเรื่องอะไรแล้วฉันก็เลยจะกลับ”

หลินรั่วยิ้มตอบกลับไป

“ดี ๆ ระหว่างทางก็ระวังหน่อยล่ะ!”

แพทย์เหอไม่ได้พูดอะไรมาก หลินรั่วกล่าวลาแล้วก็เดินจากมา