ตอนที่ 105 เธอไม่ได้อ่อนแอ แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้

หลินรั่วยังคงรู้สึกประหม่าอยู่บ้างกับการไปทำงานวันแรก

“ฉันใส่ชุดนี้เป็นยังไงบ้าง”

หลินรั่วสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวกับกางเกงสีเขียวทหารตัวหนึ่งแล้วเอ่ยถามลู่เสียนฉือ

“ดูดีมาก เดี๋ยวเธอจะได้เสื้อกาวน์ตัวหนึ่ง สวมทับไว้ด้านนอกก็พอดี เอาชุดนี้แหละ”

“ภรรยา เรื่องทำเสื้อนวมที่เธอบอกไว้ก่อนหน้านี้อย่าลืมล่ะ”

เข้าสู่ช่วงปลายฤดูร้อนแล้ว พอเข้าฤดูใบไม้ร่วงก็หนาวขึ้นมาทันที ลู่เสียนฉือเตือนสติ

ช่วงนี้หลินรั่วยุ่งมาก เขากลัวว่าเธอจะลืมไปจริง ๆ

ยังดีที่ทางฝั่งเมืองหลวงแม่ของเขาก็กำลังเตรียมการอยู่แล้ว

“อืม ได้ ไม่ลืมหรอก”

หลินรั่วตอบกลับอย่างรู้สึกผิด เธอเนี่ยลืมไปจริง ๆ เสียด้วย