กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พริบตาเดียวก็ถึงวันที่ต้องไปเก็บกรวด เดิมทีหลินรั่วยังอยากนอนกอดลู่เสียนฉือตื่นสายสักหน่อย
เพราะตั้งแต่เขาเริ่มไปทำงาน เธอก็ตื่นตามเวลาของเขามาตลอด ไม่เคยได้นอนตื่นสายเลย
“ภรรยา เดี๋ยวกองทัพใหญ่ต้องพากลุ่มเพื่อนมาแน่ ฉันลุกไปทำข้าวก่อนดีไหม”
วันนี้ลู่เสียนฉืออยู่บ้าน ย่อมไม่ยอมให้หลินรั่วทำอาหารเช้าอยู่แล้ว
เดิมทีหลินรั่วยังไม่อยากยอม ระหว่างกอดเขากับกินข้าว แน่นอนว่ากอดเขาต้องสำคัญกว่าอยู่แล้ว!
แต่!
พวกกองทัพใหญ่กำลังจะมานี่สิ!
“ฉันลุกด้วย คุณไม่นอนแล้ว ฉันจะอยู่บนเตียงทำไม ไปกันเถอะ!”
“ตอนเช้าคุณต้องกินให้อิ่ม วันนี้คุณต้องเข็นรถขนกรวด เหนื่อยแย่เลย”
หลินรั่วบ่นพึมพำพลางสวมเสื้อผ้าไปด้วย