กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไปกันได้แล้ว กลับบ้าน!”
“แยกย้ายกันเถอะ!”
หลี่เสียทิ้งคำพูดไว้อย่างฮึดฮัด แล้วหยิบแผ่นรองรองเท้าที่กำลังเย็บอยู่เดินจากไปทันที!
คนอื่น ๆ : “…”
พวกเขาไม่อยากกลับ เวลานี้ยังหัวค่ำอยู่เลย พอกลับบ้านไปเด็ก ๆ ก็ส่งเสียงโวยวายจะตายอยู่แล้ว!
อุตส่าห์มีเวลาส่วนตัวได้ยากเย็นแท้ ๆ
แต่หลี่เสียพูดว่าแยกย้ายแล้ว ถ้าพวกเธอแอบรวมตัวกันต่อ วันพรุ่งนี้คงต้องทนคำพูดกระแนะกระแหนของเธออีกแน่!
อย่าดูว่าปกติเธอจะดูกระตือรือร้นอย่างมากเชียว แท้จริงแล้วไม่รู้ว่าขี้อิจฉาขนาดไหน อาศัยว่าตำแหน่งของสามีสูงกว่าสามีของคนพวกนี้ จึงคอยชี้นิ้วสั่งพวกเขาอยู่ไม่น้อย!