กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนที่เคยกินอาหารฝีมือหลินรั่วมาแล้วต่างก็ยังสงบนิ่ง แต่คนที่ไม่เคยกินนี่สิ พากันเอ่ยปากชมไม่ขาดสายทีเดียว!
“เสี่ยวรั่วจ้ะ ฝีมือทำอาหารของเธอดีจริง ๆ แม่เองก็ต้องเรียนรู้จากเธอให้มากหน่อยแล้ว!”
แม้ว่าซุนฮุ่ยหรูจะมีเวลาไม่มาก แต่ก็อยากจะเรียนรู้จริง ๆ ว่าทำไมผักใบเขียวธรรมดา ๆ แค่นี้ ถึงผัดออกมาได้ครบทั้งสี กลิ่น และรสชาติ!
“นั่นสิ ฟันฟางฉันแบบนี้ยังกินได้เอร็ดอร่อยมากเลย!”
คุณย่าลู่กินกับข้าวทุกอย่างไปไม่ใช่น้อย ๆ เลย!
“ฮ่า ๆ ถ้าเป็นตอนเที่ยงวัน ฉันกับพ่อของแกคงต้องดื่มสักสองจอกให้ได้!”
คุณปู่ลู่ไม่ใช่คนกินยาก กับข้าวที่ทำให้เขามีความอยากดื่มสุราได้ ย่อมต้องอร่อยพอตัวอย่างแน่นอน!
“ใช่ ๆ หรือว่าจะดื่มตอนนี้สักหน่อยไหม”
ลู่เมืองบริวารเอ่ยคล้อยตาม!
ปกติพวกเขาแทบจะไม่ดื่มสุรากันเลย!