กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เสียนฉือเห็นคนเดินมาทางนี้ จึงก้าวเท้ายาว ๆ เข้าไปต้อนรับ!
เมื่อมาถึงตรงหน้าเห็นดวงตาทั้งสองข้างของหลินรั่วแดงก่ำ ก็รู้ว่าเธอร้องไห้ จึงจูงมือเธอแล้วพาออกไปเงียบ ๆ!
“อาฉือ แม่สบายดีมาก”
หลินรั่วนั่งอยู่บนเบาะหลังรถด้วยตัวเอง พูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้
“อืม แม่สบายดี นายก็สบายดีเหมือนกัน”
ลู่เสียนฉือตอบกลับทันที!
หลินรั่วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดหัวเราะพรวดออกมา!
“นายก็ดี ฉันไม่เป็นไรแล้วล่ะ เมื่อกี้แค่นึกถึงเรื่องตอนเด็ก ๆ บางอย่างขึ้นมา”
หลินรั่วพูดตามความจริง
“ดีแล้ว”