บทที่ 139 ฉันว่านะ ก็ไม่เห็นมีใครเข้าไปเลยนี่นา!

บทที่ 139 ฉันว่านะ ก็ไม่เห็นมีใครเข้าไปเลยนี่นา!

ผู้ทรงเกียรติอินทรีเพิ่งจะเสียเปรียบอย่างเจ็บแค้นมาหมาดๆ ครั้งนี้ต่อให้พูดอย่างไรก็ไม่มีทางยอมให้ซูอวี่ได้ใจอีกเป็นอันขาด

มันส่งกระแสจิตว่า "องค์ชาย ซูอวี่ต้องค้นพบอะไรบางอย่างเข้าแล้วแน่ๆ ไม่อย่างนั้นมันไม่มีทางยอมทำงานเหนื่อยเปล่าแบบนี้หรอก"

ฉือมู่หวยเหลือบมองซูอวี่แวบหนึ่งพลางเห็นด้วย "อืม เจ้ามนุษย์นี่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว รอจัดการพวกอัศวินไร้หัวกลุ่มนี้เสร็จ ไม่ต้องไปสนทั้งเผ่ามังกรและเผ่าเอลฟ์ ลุยสังหารซูอวี่ทิ้งตรงๆ เลย!"

ฉือมู่หวยตระหนักได้ข้อหนึ่ง

เมื่อเทียบกับเผ่ามังกรและเผ่าเอลฟ์ที่มีกำลังสูสีกันแล้ว ปัจจัยที่ไม่แน่นอนและชอบเล่นนอกตำราอย่างซูอวี่ต่างหากที่เป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงที่สุดในการแย่งชิงโบราณสถาน

ผู้ทรงเกียรติอินทรีเองก็เห็นพ้องในจุดนี้