กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 138 ในซากโบราณสถานแห่งนี้...ดูเหมือนจะกลายเป็นสังคมเมืองมากเกินไปหน่อยแล้ว
ซูอวี่หรี่ตาลงมอง
เธอขยับเข้าใกล้มาอย่างจงใจปนไม่ได้ตั้งใจ ราวกับพยายามจะให้มีสัมผัสทางกาย หากไม่ทันสังเกตเห็นไอลียาถลึงตาใส่เสียก่อน ป่านนี้คงได้เบียดแนบชิดตัวเขาไปแล้ว
น้ำเสียงหวานหยดย้อย ท่าทีที่ยอมอ่อนน้อม และสายตาเปี่ยมด้วยความชื่นชม
ดูเหมือนกำลังงัดมารยาหญิงแอ๊บใสออกมาใช้อย่างเต็มที่
ซูอวี่ยิ้มขำพลางกล่าวว่า "ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่โชคดีน่ะ"
อเล็กซานดราส่ายหน้า "ฉันไม่คิดอย่างนั้นหรอก การจะทำเรื่องทั้งหมดนี้ได้ ย่อมต้องเข้าใจความคิดจิตใจของคนทั้งสามเผ่าอย่างลึกซึ้ง...การกระทำที่ในสายตาคนทั่วไปดูเหมือนรนหาที่ตาย แต่ในสายตาฉัน นายมั่นใจอย่างน้อยแปดส่วนแน่ๆ"