กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 25 ถือว่าข้าซวยก็แล้วกัน
“เจ้าต้องการเงินเท่าไร?” เฉียวจื่ออวี้ข่มความรังเกียจไว้แล้วถาม
“ในเมื่อเป็นคนรู้จักกัน ข้าจะลดให้ก็แล้วกัน ปิ่นอันนี้รวมกับของที่เคยให้เจ้าไปก่อนหน้านี้ คิดทั้งหมดหนึ่งร้อยตำลึงเงิน เป็นอย่างไร?”
เฉียวจื่ออวี้โกรธจนพูดไม่ออก
หนึ่งร้อยตำลึงอีกแล้ว!
ที่แท้เย่ซินหร่านก็เห็นหนึ่งร้อยตำลึงเงินนี้สำคัญถึงขนาดยอมแตกหักกับเขา
“เมื่อก่อนเจ้าบอกว่าทุกฝีเข็มทุกเส้นด้ายแทนความคิดถึงที่มีต่อข้า หวังว่าข้าจะไม่รังเกียจของที่เจ้าให้ แต่ตอนนี้กลับทวงเอา ๆ ในใจเจ้า ข้านับเป็นอะไรกันแน่?”
เขาอดถามคาดคั้นไม่ได้
เย่ซินหร่านยกมุมปากขึ้นนิดหนึ่ง แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “นับ~ว่า~ข้า~ซวย~ก็~แล้ว~กัน!”