กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 24 เจอเฉียวจื่ออวี้
ลูกจ้างในร้านกวาดตามองการแต่งตัวของเย่ซินหร่านแวบเดียว ก็ฟันธงได้ทันทีว่าในมือนางไม่มีของมีค่าอะไรแน่ เลยเอ่ยขึ้นมาอย่างเนือยๆ ว่า “แม่นางจะเอาอะไรมาจำนำล่ะ เสื้อผ้าหรือว่างานปัก?”
เย่ซินหร่านเปิดห่อผ้าของตัวเองออก แล้วหยิบชุดของบัณฑิตคนนั้นออกมา “รบกวนเถ้าแก่ช่วยดูให้หน่อยเจ้าค่ะ ว่าชุดนี้จำนำได้เงินเท่าไหร่?”
ลูกจ้างหยิบชุดขึ้นมาดู พอเห็นว่าเป็นแค่ชุดผ้าแพรธรรมดาๆ ก็พูดออกมาอย่างเฉื่อยชาว่า “ห้าสิบอีแปะ”
“ห้าสิบอีแปะเองเหรอ” มันจะน้อยเกินไปหน่อยมั้ง เย่ซินหร่านคิดในใจ
นางเก็บชุดกลับเข้าห่อผ้า แล้วหยิบปิ่นหยกเล่มนั้นออกมาถามต่อ “แล้วอันนี้ล่ะ?”
ลูกจ้างที่ตอนแรกทำท่าเบื่อหน่าย พอเห็นปิ่นหยกเข้าก็ตาวาวขึ้นมาทันที