บทที่ 310

บทที่ 310

จวงเจาฮว่าเห็นดังนั้นในที่สุดก็แอบถอนหายใจโล่งอกในใจ

และในฐานะผู้รับผิดชอบหลักในการคัดเลือกของสำนักศึกษาจิ่วเซียวครั้งนี้ เฉินอวี้มีความเข้าใจเกี่ยวกับบันไดสู่สวรรค์มากกว่าจวงเจาฮว่าอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเห็นเซี่ยหยิงหยุดอยู่ที่ขั้นเก้าร้อยคอยาวนานไม่ยอมขยับ สีหน้าของเขากลับปรากฏแววเคร่งขรึมขึ้นมาอย่างเลือนราง

"ศิษย์พี่เฉินเหตุใดจึงแสดงสีหน้าเช่นนี้เล่า? หรือว่าบันไดสู่สวรรค์มีสิ่งใดไม่ถูกต้อง?" จวงเจาฮว่าสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจึงเอ่ยถามหยั่งเชิง

"บันไดสู่สวรรค์ไม่มีปัญหาอันใด แต่ก่อนหน้านี้อาจารย์เคยบอกข้าว่า แปดร้อยเก้าสิบเก้าขั้นแรกของบันไดสู่สวรรค์จะไม่ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆ แก่ผู้บำเพ็ญเพียร หากสามารถอดทนจนถึงเจ็ดร้อยขั้นได้กลับจะช่วยให้พวกเขากายาหล่อหลอมได้

ทว่าตั้งแต่ขั้นที่เก้าร้อยเป็นต้นไปย่อมแตกต่างออกไป..."