กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 302
ร่างระหงของเด็กสาวเรือนผมสีดำขลับปลิวสยาย พลิ้วไหวผสานไปกับผ้าผูกผมสีเขียวอย่างเสรีและสง่างาม
ยามเมื่ออยู่ในสุสานผีสิบลึกล้ำอับแสงเช่นนี้ ทว่านัยน์ตาคู่กระจ่างใสของนางกลับคล้ายบรรจุดวงดวงดาวไว้จนสว่างไสว เปล่งประกายเจิดจ้าจนผู้คนไม่อาจละสายตา
"ศิษย์พี่หญิง... โคตรเท่เลย!"
อินอินที่อยู่ในมิติพลอยเกิดความภาคภูมิใจขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
นี่แหละคือโฮสต์ของมัน!
เรื่องธรรมดา ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอกน่า!
ซ่งซิ่วสือชำเลืองมองเมิ่งฝูหยิง เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ขอเพียงพวกเราขยันบำเพ็ญ สักวันย่อมต้องเก่งกาจได้เหมือนศิษย์พี่หญิง"
"ศิษย์พี่หกท่านพูดถูก! ได้ยินมาว่าตอนที่พวกเราจากมา เสี่ยวหลีโยว สามารถชักนำปราณเข้าสู่ร่างได้สำเร็จแล้ว