บทที่ 298

บทที่ 298

เซี่ยหยิงในยามที่พบว่าไป๋เสี่ยวเซิงนำทางพวกเขาเดินออกไปยังเส้นทางนอกเมืองก็ไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจหรือระแวดระวังแต่อย่างใด นางเพียงทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเดินตามหลังเขาไป พร้อมทั้งคอยซักถามเรื่องเกี่ยวกับการคัดเลือกของสำนักศึกษาจิ่วเซียวอยู่เป็นระยะ

ด้วยเหตุนี้ ไป๋เสี่ยวเซิงจึงยิ่งมั่นใจว่าเหยื่ออ้วนที่เขาเลือกมาในครานี้ไม่ผิดแน่

เมื่อเขาเห็นคนทั้งสี่อยู่บนถนนก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือของขวัญที่สวรรค์จงใจส่งมาตรงหน้าเขา

คนทั้งสี่อายุยังน้อยแต่ข้างกายกลับไม่มีผู้อาวุโสคอยติดตาม ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นศิษย์ที่ออกมาจากสำนักเล็ก ๆ แห่งใดแห่งหนึ่ง

ศิษย์ที่มีชาติกำเนิดเช่นนี้มีเกลื่อนกลาดดั่งขนโคในโลกบำเพ็ญเซียน ต่อให้ขาดหายไปสักหลายร้อยคนก็ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น