บทที่ 278

บทที่ 278

เซี่ยหยิงไม่รู้ว่าจะบรรยายความรู้สึกยามที่มองเห็นคู่ดวงตานั้นอย่างไรดี

แววตาของธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นเปี่ยมด้วยความเมตตาและอ่อนโยนเหลือเกิน ผ่านทางนัยน์ตาคู่นั้น เซี่ยหยิงคล้ายกับได้มองเห็นมวลมนุษย์นับหมื่นและสรรพสิ่งทั้งปวงในโลกหล้า

ช่างแปลกประหลาดนัก…… เซี่ยหยิงคิดในใจ ทั้งที่เป็นการมาเยือนที่นี่เป็นครั้งแรก เหตุใดทุกสิ่งของเผ่าหิมะ แม่นางเสวี่ยยวี่ หรือกระทั่งธิดาศักดิ์สิทธิ์เบื้องหน้า จึงล้วนให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาดแก่เธอกันนะ?

ในตอนที่ผู้ใหญ่หลายคนกำลังสนทนากัน เซี่ยหยิงก็นั่งเงียบ ๆ อยู่ด้านข้างเพื่อขบคิดปัญหาเหล่านี้

กระทั่งตอนที่เธอดึงสติกลับมาได้อีกครั้ง ทั้งสามคนก็ได้ปรึกษาหารือและตัดสินใจเรื่องที่พักพิงของเธอเรียบร้อยแล้ว

เซวียตั๋วเห็นเธอมองเส้นไหมที่เอวของตนอยู่ตลอด จึงรู้ว่าเธอเกิดความสนใจ ก่อนจากไปจึงจงใจตัดความยาวทศนิยมส่วนหนึ่งทิ้งไว้ให้เธอได้เอาไปศึกษา