บทที่ 254

บทที่ 254

เซี่ยหยิงเงยหน้าขึ้นมองฉินหลินเจาที่อยู่กลางอากาศ

นางเห็นเพียงเจตจำนงกระบี่ที่เดิมทีรายล้อมอยู่รอบกายเขา ในชั่วพริบตากลับพุ่งตรงเข้าสู่ร่างของเขาอย่างดุจดั่งสายน้ำ และในที่สุดก็ซึมหายเข้าไปในระหว่างคิ้วของฉินหลินเจาจนหมดสิ้น!

ศิษย์พี่ใหญ่ไม่เพียงแต่บรรลุวิถีจากเจตจำนงกระบี่เหล่านี้เท่านั้น แต่เขายังดูดซับเจตจำนงกระบี่ไร้รักทั้งหมดที่หนิงสวนทิ้งไว้เข้ามาเป็นของตนเองอีกด้วย

หรือว่าความเชี่ยวชาญในวิถีไร้รักของศิษย์พี่ใหญ่จะร้ายกาจยิ่งกว่าหนิงสวนที่มีชีวิตอยู่มานับพันปีเสียอีก?

หลังจากที่เจตจำนงกระบี่ทั้งหมดบนผนังหินถูกฉินหลินเจาดูดซับไปแล้ว ฉินหลินเจาที่อยู่กลางอากาศก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและร่อนกลับลงสู่พื้นดินช้าๆ

ทว่าผนังหินบรรลุวิถีที่สูญเสียการหนุนเสริมจากเจตจำนงกระบี่ ก็เป็นเพียงผนังหินธรรมดาๆ ทั่วไปเท่านั้น