บทที่ 253

บทที่ 253

"ศิษย์พี่ใหญ่?"

ทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วเอ่ยขึ้นพร้อมกันเมื่อเห็นร่างที่อยู่กลางอากาศ เสวี่ยจี้ที่ได้ยินคำนี้ก็หันกลับมาด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

"พวกเจ้าบอกว่าคนผู้นั้นคือศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นทำไมเขาถึงไม่มาหาพวกเจ้าแต่กลับแอบย่องเข้ามาในเขาหลังของพวกเรากันเล่า?!"

น้ำเสียงของเสวี่ยจี้ไม่ได้เบาเลยสักนิด เสียงแว่วก้องที่ตะโกนออกไปนี้สามารถดึงดูดสายตาของทุกคนให้หันมามองได้เป็นอย่างดี

"หรือจะให้ข้าเป็นตัวแทนศิษย์พี่ใหญ่กล่าวคำขอโทษกับพวกเจ้าดีล่ะ? หรือจะรอให้ศิษย์พี่ใหญ่ลงมาก่อนแล้วข้าค่อยช่วยพวกเจ้าถามดูว่าเหตุใดเขาจึงต้องทำเช่นนี้?"

"เซี่ยหยิง... เจ้าช่วยฟังคำที่ตัวเองพูดหน่อยเถอะ..." เสวี่ยจี้ทำหน้าตาประหนึ่งเห็นผี นางชี้ไปยังฉินหลินเจาที่อยู่กลางอากาศซึ่งกำลังเข้าสู่สภาวะบรรลุฉับพลันอย่างเห็นได้ชัด