บทที่ 226

บทที่ 226

"ไม่ผิดแน่! พี่เซวีย! นี่เป็นสิ่งที่ข้ากับศิษย์น้องได้ยินมากับหูตัวเอง! หากไม่เชื่อท่านก็ลองถามศิษย์น้องข้าดูสิ!"

เซี่ยหยิงกล่าวด้วยความรู้สึกเคืองแค้นในความอยุติธรรม การโยนความผิดให้ศิษย์พี่รองโม่เยี่ยนนั้นนางทำได้อย่างหน้าตาเฉยและเต็มปากเต็มคำยิ่ง

นางเคยรับปากกับศิษย์พี่รองไว้แล้วว่าเรื่องใดที่ไม่ควรพูด นางจะไม่ปริปากพูดออกไปเด็ดขาด

ทว่าในสายตาของนาง เรื่องส่วนของ "ซูเหมี่ยวกับตระกูลยหวี" นั้นถึงจะจัดอยู่ในจำพวกที่ไม่ควรพูด ส่วนเรื่องที่ศิษย์พี่รองอยากจะหนีอีกรอบนั้น แน่นอนว่าต้องเล่าให้ฟังอย่างละเมียดละไมทุกกระบวนความ

และในเรื่องนี้ ความคิดของจีเฮ่อยวนกับเซี่ยหยิงก็สอดคล้องกันโดยธรรมชาติอยู่แล้ว

เมื่อเห็นสายตาของเซวียซวงซวงหันมามอง จีเฮ่อยวนก็หลุดปากพูดออกมาทันทีโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย