บทที่ 224

บทที่ 224

"เซียนหญิง..."

ดวงตาทั้งสองข้างของเอ้อร์ยาแดงก่ำยามมองสวามิภักดิ์ไปยังใบหน้าอ่อนโยนของเซี่ยหยิง ในใจตื้นตันจนบรรยายไม่ถูก น้ำตาก็เอ่อล้นทะลักออกมาจนควบคุมไม่ได้ นางใช้มือปัดเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าอย่างลวก ๆ แล้วพยักหน้ารับ

"เจ้าค่ะ ข้าจะเชื่อฟังเซียนหญิงทุกอย่าง"

"อันที่จริงก็ไม่ต้องเชื่อฟังไปเสียทุกเรื่องหรอก คนเราเกิดมา สิ่งที่พอจะพึ่งพิงได้มีเพียงตนเองเท่านั้น การที่ตนเองมีความสามารถในการตั้งตัวและใช้ชีวิตได้ด้วยลำแข้ง นั่นต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

เจ้ามีรากวิญญาณ สามารถบำเพ็ญเพียรได้ เคยคิดบ้างหรือไม่ว่าหลังจากออกจากตำบลเหยาฮวาแล้วอยากทำสิ่งใด? อยากก้าวเข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญเซียนหรือไม่?"

"ข้า... ข้าทำได้จริง ๆ หรือเจ้าคะ? ข้าก็บำเพ็ญเซียนได้ และวันหน้าจะเติบโตเป็นคนเช่นเดียวกับเซียนหญิงได้ด้วยหรือเจ้าคะ?"