บทที่ 223

บทที่ 223

วางชิงยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น กำก้อนหินในมือแน่นแล้วพุ่งพรวดออกไปทันทีด้วยความหมายจะไปคิดบัญชีกับเฮ่อเหลียนเหยา

ทว่าวิ่งออกไปได้ไม่นาน วางชิงก็ถูกสายลมหนาวที่พัดสวนมาทำให้ได้สติขึ้นมาบ้าง:

อย่าว่าแต่ตอนนี้เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเฮ่อเหลียนเหยาอยู่ที่ไหน กระทั่งตัวตนที่ชื่อเฮ่อเหลียนเหยานี้เป็นเรื่องจริงหรือเท็จก็ยังไม่แน่ชัดด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับต่อให้หาพบแล้วจะทำอย่างไรได้?

เขาไม่มีทางสู้เฮ่อเหลียนเหยาได้เลยสักนิด!

วางชิงผู้มักจะหูเบาร้อนรนและทำตามแต่อารมณ์ตนเองเสมอ หลังจากผ่านเหตุการณ์สะเทือนขวัญเรื่องมู่เฉินมา ในที่สุดตอนนี้เขาก็รู้จักฝึกคิดทบทวนปัญหาอย่างใจเย็นเป็นแล้ว