บทที่ 191

บทที่ 191

เซี่ยหยิงถือตำรา《ค่ายกลประหลาด》ในมือแน่น แสงอาทิตย์อันอบอุ่นนอกหน้าต่างสาดส่องลงมาบนร่างของนางอย่างอ่อนโยน ราวกับถูกเคลือบไว้ด้วยแสงสีทองบาง ๆ

ทว่านางนอนหลับไม่สนิทนัก แม้กระทั่งในความฝันก็ยังคงขมวดคิ้วมุ่นอยู่ตลอดเวลา

จีเฮ่อยวนเห็นดังนั้นแววตาฉายแววปวดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะดีดเคล็ดวิชาสงบจิตเตรียมจะใช้ใส่เซี่ยหยิง ทว่ากลับเห็นนางลืมตาตื่นขึ้นมาและมองตรงมาทางตนเสียก่อน

"เสี่ยวเฮ่อ เจ้ามาแล้ว" เซี่ยหยิงขยี้ตา จากนั้นหยิบยันต์วารีขึ้นมาใช้อย่างไม่ใส่ใจ วินาทีที่น้ำเย็นเฉียบสาดรดใบหน้า สมองที่มึนงงเล็กน้อยของนางก็พลอยปลอดโปร่งขึ้นมาหลายส่วน

"สถานการณ์ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?"