กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 142
รอยยิ้มอันอ่อนโยนบนใบหน้าของจีเฮ่อยวนจางหายไปจนหมดสิ้นตามคำพูดของเซี่ยหยิง สิ่งที่มาแทนที่คือความพยศและถือดีที่เซี่ยหยิงคุ้นเคย หากมองให้ละเอียดแล้ว ในแววตาของจีเฮ่อยวนยังเจือความจนปัญญาอยู่ไม่น้อย
"ศิษย์พี่หญิงเล็ก เจ้าทำเช่นนี้มันหมดสนุกแล้วนะ!"
"ตามบทบาทความสัมพันธ์ของเราในตอนนี้ พวกเราคือคนรักที่รักกันปานจะกลืนกิน ไม่มีทางที่เจ้าจะมาคอยขัดขาตัวเองแบบนี้หรอกนะ"
"เสี่ยวชิงรักจางยวี่ถางจริง ๆ และจางยวี่ถางก็รักเสี่ยวชิงจริง ๆ เช่นกัน"
เซี่ยหยิงเอ่ยเสริมรับคำหนึ่งก่อนที่น้ำเสียงจะเปลี่ยนไปในทันที
"แต่เสี่ยวเฮ่อ เจ้าไม่ใช่จางยวี่ถาง และข้าก็ไม่ใช่เสี่ยวชิงเสียหน่อย"
"ดังนั้นฉากไหนที่ควรขัด ข้าก็ยังต้องขัดอยู่ดีนั่นแหละ"