กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 122
เกือบจะในเวลาเดียวกับที่พวกนางถอยร่นอย่างรวดเร็ว อสูรทะเลตัวหนึ่งก็พุ่งแหวกผิวน้ำขึ้นมาอย่างกะทันหันจนก่อให้เกิดคลื่นลมลูกใหญ่ซัดสาด!
แม้แต่เซี่ยหยิงและจูจูที่ถอยร่นไปไกลแล้วก็ยังหลีกหนีไม่พ้นถูกละอองคลื่นสาดใส่จนเปียกโชกไปทั่วทั้งตัว
เส้นผมแนบติดอยู่บนใบหน้าของเซี่ยหยิงแน่น กลิ่นคาวเค็มอันเป็นเอกลักษณ์ของน้ำทะเลลอยเข้าแตะจมูกจนทำให้นางอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมุ่น
นางใช้ชีวิตอยู่ในสำนักเซียวเหยาอันที่จริงก็ไม่ได้รังเกียจกลิ่นคาวเค็มของน้ำทะเลนัก ทว่าน่านน้ำแห่งนี้ไม่เหมือนกัน สิ่งที่ปะปนอยู่ในน่านน้ำแห่งนี้ยังมีกลิ่นคาวเลือดที่ลอยตลบอบอวลจนยากจะจางหาย!
และต้นตอของกลิ่นคาวเลือดนี้ก็คือเจ้าอสูรทะเลตัวที่พุ่งตรงเข้ามาหาพวกนางนั่นเอง!