บทที่ 111

บทที่ 111

เซี่ยหยิงแววตาไหววูบ จีเฮ่อยวนเข้าใจความคิดของนางทันที ร่างกายวูบไหวก็พุ่งไปขวางทางหนีของคนสำนักยหวินเทียนไว้ทันควัน

เห็นเพียงเซี่ยหยิงพลิกมือคว้าเตาหลอมโอสถออกมาตัวหนึ่ง จากนั้นทุกคนก็ต้องมองดูเตาหลอมโอสถขนาดเล็กจิ๋วในมือของเซี่ยหยิงขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นขนาดสามขาตั้งโต๊ะอย่างตาค้าง ก่อนจะพากันถอยรูดออกไปไกลอีกหลายก้าวโดยสัญชาตญาณ

เตาหลอมโอสถตัวใหญ่เบ้อเริ่มฟาดใส่ร่างกายเข้าทีหนึ่ง ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าความรู้สึกนั้นจะชวนสะใจขนาดไหน

เดิมทีชวีเหวินยืนอยู่ข้างเวทีร่วมกับเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องเพื่อชมการประลอง ทันทีที่เห็นเซี่ยหยิงถือเตาหลอมโอสถซึ่งเคยเหวี่ยงเขาลอยลิ่วไว้ด้วยมือข้างเดียว ดวงตาก็พลันมืดดับลงจนเกือบเป็นลมหมดสติไปอีกรอบ

ยังดีที่ศิษย์พี่ทั้งสองข้างช่วยประคองเขาไว้ได้ทัน