บทที่ 110

บทที่ 110

คนของสำนักยหวินเทียนล้วนน่ารังเกียจเป็นที่สุด แต่คนที่จีเฮ่อยวนเกลียดชังที่สุดกลับยังคงเป็นกู้ชิงไหว

เขาเองก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ทุกครั้งที่ได้เห็นใบหน้าของกู้ชิงไหวผู้นั้น เขากลับนึกอยากจะชักกระบี่ตัดน้ำค้างแข็งออกมาฟันสับสักหลายๆ ครั้งเหลือเกิน หากเป็นเมื่อก่อนตอนที่เขายังดำรงตำแหน่งเป็นนายน้อยเจ้าสำนักปีศาจ ป่านนี้กู้ชิงไหวคงจะตายตกไปนับพันนับร้อยครั้งแล้ว

ทว่าในยามนี้เขาเป็นศิษย์สำนักเซียวเหยา เพื่อไม่ให้เป็นการก่อปัญหาโดยไม่จำเป็นแก่สำนักเซียวเหยา จีเฮ่อยวนจึงทำได้เพียงกดข่มจิตสังหารในอกเอาไว้ แล้วเปลี่ยนเป็นว่าหากพบหน้ากู้ชิงไหวเมื่อใด เป็นต้องเข้าไปลงมือสั่งสอนเขาสักครั้งเมื่อนั้น

จีเฮ่อยวนอุ้มกระบี่นั่งขัดสมาธิลงกับพื้นตรงบริเวณด้านนอกเรือนพักของเซี่ยหยิง "เขาอยากจะรู้นักว่าเจ้ากู้ชิงไหวผู้นั้นจะยังกล้าโผล่หัวมาอีกหรือไม่"

ต่อให้ต่างก็เป็นผู้บำเพ็ญกระบี่ ทว่าพลังยุทธ์ย่อมมีความแตกต่างระหว่างความแข็งแกร่งและอ่อนแอ