บทที่ 107

บทที่ 107

"โฮ!"

ทุกคนเปล่งเสียงอุทานออกมา:

มีชีวิตอยู่มาตั้งหลายร้อยปี เหตุใดจึงยังมาร่วมวงกินเผือกผีสางเช่นนี้ได้อีก?

กำลังจะได้กินแตงชิ้นใหญ่ของมู่เฉินแถมยังรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยนี่มันเรื่องอะไรกัน?

"เซี่ยหยิง วาจานี้จะพูดจาส่งเดชไม่ได้นะ เจ้ามีหลักฐานอยู่กับตัวจริงหรือ"

"จริงเจ้าค่ะ" แม้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้จะเกินกว่าแผนการเดิมของนาง แต่เซี่ยหยิงรู้ดีว่านี่คือโอกาสชั้นดีที่จะทุบมู่เฉินให้ตายคาที่ ย่อมไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ แน่นอน

"หลักฐานอยู่ไหนล่ะ"

"ข้านี่แหละคือหลักฐาน!"

"เมื่อครึ่งปีก่อนตอนที่กู้ชิงไหวควักกระดูกวิญญาณของข้า สิ่งที่เขาใช้คือมีดตรึงวิญญาณที่เป็นอาวุธวิญญาณ!"