บทที่ 89

บทที่ 89

"ดี ดี ดี!" เหอเชียนเซียวแหงนหน้าหัวเราะลั่น สายตาพลันพุ่งตรงไปที่ร่างของหลินเยว่เซียงซึ่งยืนอยู่ด้านหลังของกู้ชิงไหวทั้งสอง "ศิษย์น้องเล็ก เจ้าก็คิดเช่นนั้นด้วยหรือ"

"คนชั่วที่ทำลายรากฐานวิถีของข้าอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่ข้ากลับไม่เพียงแต่แก้แค้นไม่ได้ ซ้ำยังต้องหดหัวอยู่แต่ในยอดเขาหลักไม่กล้าก้าวออกไปไหนแม้แต่ครึ่งก้าวเพื่อเห็นแก่หน้าตาของสำนักยหวินเทียน"

"ศิษย์น้องเล็ก หรือว่าเจ้าก็คิดว่าที่ศิษย์พี่ใหญ่พวกเขาทำกับข้าเช่นนี้เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วงั้นหรือ"

ต่างจากยามที่ต้องเผชิญหน้ากับกู้ชิงไหวและคนอื่นๆ ซึ่งทั้งคลุ้มคลั่งและดุร้าย ท่าทีที่เหอเชียนเซียวมีต่อหลินเยว่เซียงยังคงอ่อนโยนเป็นปรกติ ราวกับว่านางเป็นสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่ง

ทว่าเมื่อได้เห็นเหอเชียนเซียวในยามนี้ หัวคิ้วของหลินเยว่เซียงกลับกระตุกอย่างรุนแรง