บทที่ 86

บทที่ 86

เซี่ยหยิงหน้าตางดงามราวกับภาพวาด นางยืนนิ่งสงบอยู่ที่เดิมโดยไร้ซึ่งความเศร้าโศกหรือยินดี ทว่าพวกเขากลับรู้สึกราวกับถูกพลังไร้รูปบีบลำคอจนแทบหายใจไม่ออก

เด็กสาวตรงหน้าเห็นได้ชัดว่าเป็นรูปลักษณ์ที่พวกคุ้นเคยที่สุด ทว่าทุกคนกลับรู้สึกว่าเซี่ยหยิงในยามนี้ทำให้พวกตนรู้สึกแปลกหน้าและหวาดกลัว

เซี่ยหยิงไม่ใช่มีรากวิญญาณครบธาตุหรอกหรือ

รากวิญญาณครบธาตุไม่ใช่ขยะที่บำเพ็ญเพียรไม่ได้หรอกหรือ

เหตุใดเล่า

เหตุใดเซี่ยหยิงในยามนี้จึงบรรลุขั้นสร้างรากฐานไปแล้วเล่า

เวลาผ่านไปเพียงครึ่งปีเซี่ยหยิงก็ก้าวกระโดดจากขยะที่บำเพ็ญเพียรไม่ได้กลายเป็นยอดฝีมือขั้นสร้างรากฐาน ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรที่น่าหวาดหวั่นเช่นนี้พวกตนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

หรือว่าเซี่ยหยิงจะใช้วิถีมารข้างถนนอันใดแล้วกลับมาแก้แค้นกันแน่