บทที่ 67

บทที่ 67

เซี่ยหยิงคาดเดาไว้แล้วว่าหลังจากมู่จื่อหยางชิงแก่นปีศาจของชุนเหอมาครอง เขาอาจจะใช้วิธีบดขยี้ป้ายคำสั่งเพื่อหลบหนีออกจากป่ามายา

นางจึงได้ขอร้องให้ชุนเหอทำการปิดทางเข้าออกของป่ามายาเอาไว้ชั่วคราว

ป่ามายานี้เดิมทีอาศัยพลังปีศาจของชุนเหอเป็นรากฐาน ก่อนจะรวบรวมปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินแล้วค่อย ๆ ก่อกำเนิดกลายมาเป็นดินแดนลับขนาดเล็กแห่งหนึ่ง

ป่ามายาและชุนเหอนั้นต่างหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันมานานแล้ว มีเจ้าอยู่ในตัวข้าและมีข้าอยู่ในตัวเจ้า ผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้น

การเป็นเพียงการปิดทางเข้าออกของป่ามายาชั่วคราว สำหรับชุนเหอแล้วถือเป็นเรื่องที่สามารถทำได้เสร็จสิ้นเพียงแค่คิดเท่านั้น