บทที่ 48

บทที่ 48

เมื่อเซี่ยหยิงติดตามเสิ่นฝูยวี่มาถึงโถงใหญ่ของสำนัก นางก็พบว่าข้างกายของท่านอาจารย์หลงคงยังมีเด็กหนุ่มรูปงามผู้หนึ่งยืนอยู่

เด็กหนุ่มผู้นี้ดูแล้วมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับจีเฮ่อยวน ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายบัณฑิตผู้สุภาพเรียบร้อยและเป็นกันเอง เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็เผยกลิ่นอายสง่างามดั่งต้นหยกในสวนพฤกษชาติออกมาแล้ว

เซี่ยหยิงพินิจมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ในใจพลันบังเกิดข้อสันนิษฐานขึ้นมาอย่างหนึ่ง:

เด็กหนุ่มผู้นี้คงไม่ใช่ซ่งซิ่วสือจากในเนื้อเรื่องเดิม ผู้เป็นศิษย์น้องคนเล็กของนางจริง ๆ หรอกกระมัง?

วินาทีต่อมา ความคิดของนางก็ได้รับการยืนยัน

"อาหยิง เสี่ยวเฮ่อ ได้ยินมาว่าพวกเจ้าจัดการปีศาจงูระดับห้าได้ตัวหนึ่ง นับว่าเก่งกาจเป็นเลิศจริง ๆ"

"ก็งั้น ๆ แหละเจ้าค่ะ เป็นอันดับสามในโลกบำเพ็ญเซียน"