กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 45
"แคก ๆ ๆ!"
ยามเห็นเซี่ยหยิงยิ่งเล่นสนุกจนลืมบ้านกลับ
โม่เยี่ยนอดไม่ได้ที่จะไอเตือนอยู่ด้านหลังสองสามครั้ง
เซี่ยหยิงจึงยอมเก็บมือกลับด้วยความเสียดายเล็กน้อย:
เฮ้อ! สุราและนารีช่างยวนตา วันเวลาที่สุขสั้นมักผ่านไปไวเสมอ!
อนาคตข้างหน้าตนยังต้องเป็นอันดับหนึ่งแห่งโลกบำเพ็ญเซียนเชียวนะ สมเป็นนางที่ปล่อยตัวตามสบายเกินไปไม่ได้จริง ๆ!
"พี่เหยาเหนียง อันที่จริงวันนี้ข้ามาที่นี่ เพื่อจะนำคนผู้หนึ่งมาขายให้หอฮวนสี่ของพวกท่านเจ้าค่ะ"
"โอ้?" เหยาเหนียงผู้ถือพัดกลมไกวเบา ๆ ส่งเสียงหัวเราะยวนเย้าพรางเอนกายพิงร่างเซี่ยหยิงครึ่งหนึ่ง "เช่นนั้นข้าคงต้องขอชมให้ดีเสียหน่อยแล้ว หากแย่จนเกินไป หอฮวนสี่ของพวกเราไม่รับไว้หรอกนะ"
การกระทำที่กำลังเปิดถุงเก็บของของเซี่ยหยิงชะงักไปวูบหนึ่ง: