บทที่ 42

บทที่ 42

"ท่านผู้อาวุโส?"

เซี่ยหยิงงงงันเสียจริงในยามนี้ เมิ่งเทียนจำไม่ออกว่านี่คือโอสถยืดอายุต่อชีวิตกระนั้นหรือ? หรือว่าเขาไม่ต้องการมันกันแน่?

"ความปรารถนาดีของแม่นางน้อยข้ารับไว้ด้วยใจ แต่ตอนนี้ข้าไม่จำเป็นต้องใช้มันแล้ว โอสถนี้ฝูหยิงต้องการมากกว่าข้า

หากแม่นางน้อยอยากช่วยข้าจริง ๆ ไม่รู้ว่าจะหาโอสถที่สามารถย่นระยะเวลาเพิ่มระดับพลังในเวลาอันสั้นให้ข้าได้สักเม็ดสองเม็ดได้หรือไม่?"

เซี่ยหยิง: !!!

โอสถที่ช่วยเพิ่มระดับพลังในเวลาอันสั้นนางมีอยู่จริง ๆ ทว่าโอสถเช่นนี้ส่งผลเสียต่อร่างกายค่อนข้างมาก ระดับพลังที่เพิ่มขึ้นเหล่านั้นแลกมาด้วยการเผาผลาญชีวิตเชียวนะ!

เมิ่งเทียนไม่ต้องการโอสถต่อชีวิตแต่กลับต้องการโอสถประเภทนี้ เขากำลังคิดจะหาทางตายใส่ตัวหรืออย่างไร?!

"พี่เซี่ย ท่านให้ท่านพ่อเถอะเจ้าค่ะ ท่านช่วยเขาด้วยนะเจ้าค่ะ"