บทที่ 38

บทที่ 38

"เซียนหญิงเซี่ย เจ้าพร่ำเพ้ออะไรอยู่กันแน่?!"

เมิ่งหลิวถูกท่าทางที่ทั้งเย่อหยิ่งและมั่นอกมั่นใจของเซี่ยหยิงกระตุ้นจนเดือดดาล ไม่มีสตรีผู้ใดกล้าทำตัวอาจหาญต่อหน้าเขาเช่นนี้ และเขาย่อมไม่มีวันยอมให้สตรีผู้ใดมาอาจหาญต่อหน้าเขาเป็นอันขาด!

"ก็แค่พูดความจริงออกไปเท่านั้น คุณชายเมิ่งร้อนรนไปไยเล่า? หรือว่าแสร้งทำต่อไปไม่ไหวเสียแล้ว?"

"เจ้าล่วงรู้จุดประสงค์ของข้าตั้งแต่แรกแล้วงั้นรึ?!"

"เดาไม่ยากเลยสักนิด"

"เช่นนั้นเจ้ายังกล้ามาตามนัดคนเดียวอีกหรือ?!"

"ที่ข้ากล้ามาก็เพราะข้ามั่นใจต่างหากล่ะว่าจะสามารถเอาตัวรอดออกไปได้"

"ช่างกำแหงนัก!"

เมิ่งหลิวแค่นเสียงฮึดฮัด ทันใดนั้นก็ซัดหมัดใส่เซี่ยหยิงอย่างดุร้ายหมายปลิดชีพ