บทที่ 32

บทที่ 32

"โครม!"

พริบตาเดียวฟ้าดินก็แปรเปลี่ยนสี

บนท้องฟ้าพลันมีเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สายฟ้าสีดำอมม่วงสายใหญ่ฟาดผ่าผ่านเมฆหนาทึบลงมาปะทะเข้ากับกลางกระหม่อมของเจ้าตะขาบพันขาตัวนั้นอย่างแม่นยำไร้ที่ติ กลิ่นไหม้คละคลุ้งแผ่ซ่านไปทั่วหุบเขา

สายฟ้าสีม่วงพุ่งทะลวงจากกลางกระหม่อมแทรกซึมไปทั่วทุกตารางนิ้วในร่างของมัน และยันต์ระเบิดที่อยู่ในร่างตะขาบก็ออกฤทธิ์ในเวลานี้เช่นกัน

เสียงระเบิดดังปัง ๆ ๆ ผสมผสานกับเสียงคำรามของสายฟ้าสีม่วงเข้าโจมตีเยื่อแก้วหูของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นจนสั่นสะเทือน

ศิษย์สำนักอู๋อิ่งต่างพากันมองร่างอาภรณ์สีเขียวบนกลางอากาศด้วยความตะลึงงัน ในแววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนเหลือเชื่อ

"ที่แท้ผู้บำเพ็ญเวทก็เก่งกาจถึงเพียงนี้ได้ด้วยหรือ"