บทที่ 30

บทที่ 30

วางชิงถูกเปลวไฟสีเขียวห้อมล้อมไว้ทั้งร่าง เพลิงสีเขียวกลืนกินอาภรณ์เซียนและเส้นผมบนร่างกายของเขาไปทีละน้อย ทั้งยังแผดเผาเนื้อหนังของเขาอย่างช้า ๆ ทว่ากลับไม่ยอมทำให้เขาตายอย่างรวดเร็ว

วางชิงรู้สึกราวกับตนเองถูกขังอยู่ในกระทะน้ำมันที่กำลังเดือดพล่านแล้วนำมาทอดซ้ำไปซ้ำมา ความเจ็บปวดทางร่างกายเขายังพออดทนได้ แต่ความเจ็บปวดและการฉีกขาดที่เกาะติดอยู่บนดวงวิญญาณกลับทำให้เขาอยากเอาหัวชนกำแพงตายเสียให้ได้