บทที่ 18

บทที่ 18

จีเฮ่อยวนสะกดรอยตามกู้ชิงไหวกับเย่หมิงไปเงียบ ๆ ยิ่งตามก็ยิ่งรู้สึกว่าคนทั้งสองนี้ช่างไร้สมองสิ้นดี

คาดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะกล้าเที่ยวเดินถามหาเบาะแสของปีศาจงูตามถนนหนทางใหญ่โตเช่นนั้น!

คิดว่าปีศาจงูจะโง่เขลาถึงขนาดเดินมาส่งตัวเองถึงที่หรืออย่างไร

เขาช่างไม่เข้าใจเอาเสียเลยว่า บรรดาพี่ศิษย์สายตรงแห่งห้าสำนักใหญ่เหล่านี้ ไม่จำเป็นต้องรับภารกิจสำนักแล้วลงเขามาฝึกฝนตนเองกันบ้างเลยหรือ

หรือว่าจะเป็นแค่สองคนนี้เท่านั้นที่เป็นเช่นนี้

จีเฮ่อยวนขบคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก เขาค่อนข้างรู้สึกว่าการสะกดรอยตามคนทั้งสองนี้คือการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา

พอดีกับเวลานั้น หุ่นกระดาษอ้วนตัวหนึ่งบินตรงเข้ามาหาเขา

จีเฮ่อยวนสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณคุ้นเคยจึงยื่นมือออกไปรับไว้อย่างเป็นธรรมชาติ ปล่อยให้หุ่นกระดาษอ้วนตกลงบนฝ่ามือ