0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 168 รถยนต์พิลึก 1

“กู๊!”

การจับสับเป็นแปดท่อนอาจจะฟังดูเกินจริงไปหน่อย แต่ก็ขู่พี่เหมียวได้อยู่หมัดจริง ๆ

มันตกใจจนเบิกตากว้าง นัยน์ตาส่องประกายแสงสีเขียวด้วยความตื่นตระหนก

“ดูสิดู แค่ดวงตาคู่นี้ของแกก็ทำคนตกใจกลัวได้แล้ว ถึงตอนนั้นคนอื่นต้องควักออกมาดูแน่ว่าทำไมถึงเปล่งแสงเขียว ใช้ถ่านเบอร์อะไร!”

ผมลูบหัวเล็ก ๆ ของมันพลางเกลี้ยกล่อมสุดกำลัง “เชื่อฟังหน่อยสิ ที่บ้านเตรียมของอร่อยไว้ให้แกตั้งเยอะแยะ รับรองว่าไม่ปล่อยให้แกหิวแน่! รอฉันกลับมาแล้วจะซื้อของอร่อยมาฝากอีก”

พี่เหมียวพึมพำในลำคอคำหนึ่ง กางอุ้งเท้าเล็ก ๆ ที่มีพังผืดโอบกอดของอร่อยแล้วเดินจากไปด้วยท่าทางฟึดฟัด

ผมแอบขำอยู่ในใจ ขอแค่มีวุฒิการศึกษาระดับอนุบาลสักหน่อย ก็คงไม่โดนหลอกง่ายขนาดนี้จริงไหม?