ตอนที่ 99 ยัดอั่งเปา

ตอนที่ 99 ยัดอั่งเปา

สีหน้าของจางไห่ดูซับซ้อนยากจะอธิบาย เขาแค่นเสียงฮึพลางพูดว่า “นังตัววิสัยทัศน์สั้น ผ่านไปตั้งหลายปีก็ยังเป็นแค่ขี้หมาเหม็น ๆ เหมือนเดิม ฉันว่าหล่อนคงไม่เห็นบ้านเราเป็นตระกูลฝ่ายแม่อีกแล้วจริง ๆ หวังพึ่งลูกสาวงั้นเหรอ ถึงเวลาลูกสาวแต่งงานออกไป หล่อนก็ตาค้างทำอะไรไม่ถูกแล้ว!”

ในสายตาของเขา การหวังพึ่งลูกสาวมาเลี้ยงดูยามแก่เฒ่ามันเป็นเรื่องตลกสิ้นดี ถ้าไม่มีลูกชายคอยค้ำจุนวงศ์ตระกูล ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องถึงจุดจบ

ต่อให้อู๋โยวจะกตัญญูแค่ไหน สุดท้ายวันข้างหน้าก็ต้องเชื่อฟังครอบครัวฝ่ายสามีอยู่ดีไม่ใช่เหรอ เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีผู้ชายบ้านไหนยอมเลี้ยงดูแม่ยาย

จางเฉิงไฉก็รู้สึกว่ามีเหตุผล “พ่อ แล้วพวกเราจะกลับไปแบบนี้เลยเหรอ”

พอนึกถึงว่าค่ารถไปกลับก็เสียไปตั้งหลายเหมา พวกเขาสองคนมาถึงที่นี่แม้แต่ข้าวร้อน ๆ สักคำก็ยังไม่ได้ตกถึงท้อง