กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 48 มีความสามารถจริง ๆ
อู๋โยวพอมองสีหน้าที่ปล่อยวางได้ของหล่อน ก็เดาได้ทันทีว่าคงก้าวผ่านมันมาได้แล้ว ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เอ่ยถึง
“ป้าทวด แล้วทำไมถึงไม่ได้แต่งงานมีครอบครัวล่ะ ผ่านมาตั้งหลายปีขนาดนี้ คงไม่ได้ว่ายังทำใจไม่ได้มาตลอดหรอกนะ”
เมื่อได้ยินดังนั้นเถียนซิ่วเอ๋อก็พยักหน้า “ตอนฉันกลับมาก็อายุ 25 แล้ว แก่เกินไปแล้ว อีกอย่างตอนนั้นฉันบาดเจ็บกลับมา แค่รักษาตัวก็ปาไปสามปี”
ยิ่งพูดยิ่งมีแต่น้ำตา หลายปีมานี้หล่อนผ่านความยากลำบากมาไม่น้อยจริง ๆ เมื่อก่อนยังมีผู้ใหญ่คอยหนุนหลัง พอนานวันเข้าก็ไม่มีใครใส่ใจหล่อน มีแต่จะรังเกียจเสียมากกว่า
จางเหมยฟังแล้วกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ คงเพราะคนชะตากรรมอาภัพเหมือนกันถึงเข้าใจหัวอกกันสินะ