เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 47 ตัวตนของเถียนซิ่วเอ๋อ
พอได้ยินคำพูดของอู๋โยว ในใจของป้าก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที ช่างรู้จักเห็นอกเห็นใจคนเสียจริง!
ป้าเห็นเธอไม่รังเกียจ จึงยิ้มพลางตอบกลับว่า “ไม่เป็นไรหรอก! คราวก่อนเธอให้น้ำตาลพวกเรามาตั้งเยอะ นอกจากเก็บไว้ใช้แล้วก็ไม่ได้ทำอะไร พอดีว่าง ๆ เลยเอาออกมารับรองแขก บ้านฉันปกติก็ไม่ค่อยมีแขกมาหรอก”
ต่อให้มีคนมา เธอก็ไม่มาชงน้ำใส่น้ำตาลให้หรอก บ้านใครเป็นอย่างไรต่างก็รู้กันดี ไม่จำเป็นต้องมาแสร้งทำเป็นใจใหญ่
อู๋โอยวยิ้มพลางพยักหน้า “ป้า มีคนเอาเนื้อสัตว์ป่ามาส่งเยอะขนาดนี้ พวกป้าก็คงลำบากแย่ ต่อไปฉันจะชดเชยสิ่งของให้พวกป้าเป็นประจำ เพื่อเป็นค่าน้ำพักน้ำแรง”
ลำพังบ้านพวกเขาเอาของมาส่งเองก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ยังช่วยขนของของทั้งหมู่บ้านส่งออกไปด้วย มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ