กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 5 หากจะกตัญญูก็ควรเป็นไป๋เสวี่ยที่ไป
อู๋โยวเอ่ยปากว่า “ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ ครอบครัวอาไป๋ดีกับฉันมาก เพียงแต่ฉันตัดใจจากมารดาบุญธรรมไม่ลง หล่อนใช้ชีวิตอยู่คนเดียวเหงามาก อีกอย่างฉันก็ชินกับการใช้ชีวิตที่บ้านนอกแล้ว”
“ดังนั้นฉันคิดว่ากลับไปจะดีที่สุด อาไป๋ช่วยฉันไว้มาก ฉันไม่อยากสร้างความลำบากให้ทุกคน”
น้ำเสียงของเธอไม่มีความไม่พอใจแม้แต่น้อย ซ้ำยังจริงใจเพื่อตระกูลไป๋อย่างแท้จริง
สิ่งนี้ทำให้พวกผู้หญิงที่มุงดูต่างมองหน้ากันไปมา ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี
ตอนนี้หลิวเจินก็เข้ามาเทน้ำเช่นกัน พอเห็นทุกคนกำลังมองอู๋โยว ในใจก็พลันกระตุกวูบ
คงไม่ได้พูดอะไรไม่ดีออกไปหรอกนะ