เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 4 หรือคิดจะทำร้ายฉัน?
ไป๋จิ้งกั๋วประหลาดใจเล็กน้อย คิดดูแล้วจึงพูดว่า “นี่เงิน 200 หยวน พอให้เธอใช้ชีวิตได้อย่างสบายแล้ว”
200 หยวน ในช่วงต้นยุค 60 นี่ถือเป็นเงินก้อนใหญ่มาก
ค่าจ้างเดือนหนึ่งของไป๋จิ้งกั๋วอยู่ที่ราว 58 หยวน เงิน 200 หยวนนี้ต้องหักค่าใช้จ่ายในบ้านแล้วเก็บหอมรอมริบถึงหนึ่งปีเต็ม
เงินก้อนนี้มากจริง ๆ โดยเฉพาะในสายตาคนชนบท คนทั้งบ้าน 7-8 ปากท้องต้องทำงานโดยไม่กินไม่ดื่มถึงสองปีถึงจะเก็บได้เท่านี้
สีหน้าของจางเหมยไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย เธอยังคงส่ายหน้า
ตอนนี้เองอู๋โยวก็เอ่ยปากว่า “อาไป๋ เงินนี่พอแล้วค่ะ แต่ถ้าไม่มีคูปองปันส่วน พวกเราเอาเงินไปก็ไร้ประโยชน์ จะให้คูปองปันส่วนพวกเราสักหน่อยได้ไหมคะ? คูปองธัญพืช คูปองผ้า คูปองสินค้าอุตสาหกรรม ได้หมดเลยค่ะ”