กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 138: ฆ่าให้เกลี้ยงไม่มีเหลือ
“ขันทีหวัง!”
ฉู่เหอตะโกนเรียกเสียงดังจนเสียงสะเทือนไปทั่วห้องทรงพระอักษรใต้
ขันทีหวังคลานเข่าคลุกฝุ่นพุ่งเข้ามา “ฉันอยู่นี่!”
“ถ่ายทอดพระราชโองการลับของฉัน! ใช้สารด่วนแปดร้อยลี้ ส่งไปยังสำนักการค้าทางทะเลกว่างโจวทันที และให้ผู้ตรวจการหลวงฝ่ายตรวจตราทะเลเหยียนปอเป็นผู้เปิดอ่าน!”
ฉู่เหอเดินไปที่โต๊ะทรงงาน ไม่ได้ใช้พู่กันชาด แต่กัดนิ้วตัวเองจนเลือดไหล แล้วเขียนพระราชสาส์นโลหิตลายพระหัตถ์ลงบนผ้าไหมสีเหลืองสดผืนหนึ่ง แผ่กลิ่นอายสังหารเย็นเยียบออกมาเต็มที่