กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 137: พวกเขากำลังต่อเรือ…
ซ่งชิงฟังแล้วก็ยังอดกังวลไม่ได้ “ฝ่าบาท หากพ่อค้าต่างแดนนำทองคำกับอาวุธปืนมาแลกจริง ๆ แบบนั้นเราไม่ได้กำลังปล่อยเสบียงออกไปเหมือนกันหรือครับ?”
“นายรู้อะไรบ้าง” ฉู่เหอหัวเราะเบา ๆ
เขาลุกขึ้น เดินไปยังมุมหนึ่งของห้องทรงพระอักษร แล้วหยิบแบบจำลองปืนไฟที่ทำขึ้นอย่างหยาบ ๆ อันหนึ่งขึ้นมา มันเป็นของเลียนแบบที่กรมกลาโหมเพิ่งส่งถวายขึ้นมา
“ทหารต้าชิ่งกล้าหาญเกรียงไกรก็จริง แต่สงครามทางทะเลไม่เหมือนสงครามบนบก อาวุธปืนต่างหากคือราชาแห่งอนาคต ปืนไฟกับปืนใหญ่ของพ่อค้าต่างแดนมีคุณภาพดีกว่าของที่สำนักช่างหลวงลองทำขึ้นเองมาก”
“เราใช้น้ำมันรักสดที่ขูดจากต้นไม้ กับดินประสิวที่ขุดจากพื้นดิน แลกกับแบบแปลนอาวุธปืนและอาวุธจริงซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของพวกเขา การค้านี้คุ้มสุด ๆ”
ฉู่เหอหันกลับมา ดวงตาเผยให้เห็นความโอหังของผู้ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดไว้ในกำมือ