บทที่ 95: ทหารผ่านศึกไม่มีวันตาย

บทที่ 95: ทหารผ่านศึกไม่มีวันตาย

“สำนักคุ้มภัย?”

ฉู่ว่านหลี่กับฉู่เย่มองหน้ากัน คำนี้ใหม่สำหรับพวกเขามาก

“ใช่แล้ว”

ฉู่เหอหันกลับมา ก่อนอธิบายแผนการของตัวเองอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

“ให้ราชสำนักเป็นผู้ออกหน้า ออกเงินตั้งสาขาสำนักคุ้มภัยในฉางอัน ลั่วหยาง รวมถึงเมืองและแคว้นต่าง ๆ ทั่วประเทศ แล้วรับทหารผ่านศึกที่ปลดประจำการ บาดเจ็บพิการ และไม่มีรายได้เลี้ยงชีพเข้ามาทั้งหมด ให้ทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มภัย”

แววตาของฉู่เหอลุ่มลึกขึ้น

“พวกพ่อค้าไม่กลัวโจรภูเขาปล้นเสบียงกันเหรอ? ก็ให้พวกเขาจ่ายเงินจ้างผู้คุ้มภัยจากสำนักคุ้มภัยหลวงคอยคุ้มกันระหว่างทาง เราเก็บค่าคุ้มกันจากพวกเขา เงินสามส่วนส่งเข้าคลังหลวง อีกเจ็ดส่วนใช้เป็นเงินเดือนกับเงินช่วยเหลือผู้คุ้มภัยในการตั้งหลักปักฐาน”