บทที่ 83: มีไส้ศึกภายใน

บทที่ 83: มีไส้ศึกภายใน

ขันทีหลายคนตกใจจนขาอ่อน พากันทรุดลงคุกเข่ากับพื้นดังตุบ

มู่ตังอู่ไม่ได้หยุดมือ ยังคงเปิดอ่านบัญชีต่อไป

“ยังมีเส้นไหมจากเจียงหนานพวกนี้อีก ช่างเย็บผ้าของตำหนักบูรพามีรวมกันแค่ห้าคน จะใช้เส้นไหมยี่สิบพับหมดภายในเดือนเดียวได้ยังไง?”

“อิฐเขียวพวกนี้ยิ่งเกินไปใหญ่ กำแพงเตี้ยยาวเก้าเมตร ซ่อมเต็มที่ก็ใช้ไม่เกินแปดร้อยก้อน อิฐที่เหลือเอาไปปูพื้นหรือไง?”

ทีละรายการ ทีละเรื่อง

อาศัยเพียงความเข้าใจราคาตลาดกับสามัญสำนึกในชีวิตประจำวัน มู่ตังอู่ก็แฉกลโกงในบัญชีของขันทีผู้จัดการพวกนี้ออกมาจนหมดเปลือก

ฉู่เหอนั่งดื่มชาอยู่บนเตียงนุ่มด้านข้าง มองมู่ตังอู่กำลังอบรมคนเหล่านั้น

แววตาของเขาไม่มีความรำคาญแม้แต่น้อย กลับแฝงความชื่นชมอยู่หลายส่วน

ผู้คนล้วนคิดว่าสตรีจากตระกูลใหญ่ควรวางตัวสง่างาม สุขุมอ่อนโยน และแต่งบทกวีประพันธ์คำฉันท์