บทที่ 82: มืออาชีพก็ต้องทำงานแบบมืออาชีพ

บทที่ 82: มืออาชีพก็ต้องทำงานแบบมืออาชีพ

หลังฟังจบ สีหน้าของฉู่ว่านหลี่ก็มืดครึ้มลงทันที

เขาเดิมทีก็มาจากครอบครัวยากจนและเคยเป็นขุนพลยุทธ สมัยสร้างแผ่นดินเขาผ่านความลำบากมานับไม่ถ้วน จึงไม่ใช่คนเลือกกินอยู่แล้ว

ยิ่งตอนนี้ราชวงศ์ต้าชิ่งเพิ่งก่อตั้ง เงินในคลังหลวงกว่าครึ่งถูกใช้ไปกับกิจการทหารและนโยบายใหม่ในกวนจง ค่าใช้จ่ายในวังหลังจึงถูกจำกัดอย่างเข้มงวดมาตลอด

ตอนแรกเขาคิดว่าอาหารหยาบ ๆ ที่สำนักเครื่องเสวยนำมาถวาย เป็นเพราะต้องการช่วยราชสำนักประหยัดค่าใช้จ่าย

ใครจะคิดว่าเขาไม่เพียงต้องกินเสบียงเก่าแช่แข็ง

แต่ยังถูกพวกข้ารับใช้เบื้องล่างมองเป็นคนโง่ที่ถูกหลอกเอาเงิน แอบยักยอกกันอย่างมโหฬารอีกด้วย

“หวังอัน!”

เสียงของฉู่ว่านหลี่แฝงความโกรธเอาไว้